Jesper Hollevoet leest

Nu de aftrap van het nieuwe schooljaar gegeven is, wordt het stilaan tijd om te beginnen met de leesopdracht van het eerste trimester. Deze opdracht houdt in dat we een fictief interview schrijven met een van de personages uit een vrij te kiezen boek. Omdat we het boek vrij mochten kiezen was mijn keuze relatief voor de handliggend. Niets beter dan een goeie thriller uit de reeks Sigma force.  Ik heb ondertussen een drietal boeken uit deze reeks gelezen. Tot nu toe zijn deze boeken telkens echte pageturners geweest. Bovendien heb ik het gevoel dat de schrijfstijl en inhoud van deze boeken de ideale basis is voor het schrijven van een interessant interview. Voila, nu ik een idee heb van welk boek ik zou willen lezen, surf ik snel even naar de digitale catalogus van bibliotheek Oostende. Mijn enthousiasme stortte meteen de dieperik in: er waren nog maar twee boeken uit de reeks beschikbaar, en natuurlijk had ik net deze twee al gelezen… Wel waren er nog ebooks uit de reeks beschikbaa...

  2 september 2024 Na een naar mijn gevoel te korte, maar deugddoende, vakantie begint het normale leven weer op gang te komen. Voor mij betekent dat in plaats van drie keer per week te gaan klimmen, me terug gaan uitleven op de rope skipping training. En niet te vergeten: voor het laatste jaar in Gistel achter de schoolbanken zitten… De start van het nieuwe schooljaar brengt meteen een vloedgolf aan taken en toetsen met zich mee, inclusief verder werken aan onze lees blogs. Vooraleer ik jullie vertel wat ik komende maanden allemaal hoop te bereiken kijk ik graag even terug naar wat ik vorig jaar allemaal heb bereikt.  Ik ben heel blij dat ik kan vertellen dat mijn blog al m’n verwachtingen heeft overstegen. Als ik terugdenk aan september vorig jaar weet ik nog dat ik in eerste instantie niet super hard uitkijk naar het maken van een blog. Het schrijven van teksten, en vooral het feit dat iedereen ze zou kunnen lezen, lag toch wel een beetje buiten mijn comfortzone.  Gelu...

Ik ben van plan om deze zomer enkele meerdaagse trektochten te maken. Zo stapte ik begin juli met Kazou op de bus richting Spanje om daar met een vijftiental andere enthousiaste leeftijdsgenoten te hiken in het prachtige nationaal park Ordesa y Monte Perdido. We maakten twee lussen van telkens drie dagen wandelen. Na elke lus was er nog een dagje tijd om op adem te komen aan de hand van onder andere canyoning en bouldering. Het was een ongelooflijke reis. Wat me het meest zal bijblijven is het overnachten aan de rand van Lago de Marboré (2590 m) terwijl er een donderstorm woedde om daarna de volgende ochtend m’n morning coffee te kunnen drinken met de volgende view: In augustus verlaat ik de iets wat 'beschermde' omgeving van het wandelen met gidsen en trek ik met mijn gezin richting het Tiroler hooggebergte om een gelijkaardige reis te maken. En wat is nu een betere manier dan je voorbereiden dan boeken te lezen over adembenemende expedities? Oke oke misschien heb ik in deze i...

Tijdens de projectweek keken we in verband met de lessen Nederlands naar een toneelstuk Adres Onbekend, gebracht door Erik Burke en Wim Stevens. Dit is een dramatisering van de gelijknamige briefroman geschreven door Kathrine Kressmann Taylor. Vooraleer het toneelstuk begon kregen we eerst een korte "geschiedenisles" over hoe het Duitse regime in die tijd juist in elkaar zat. Maak je geen zorgen, dit was allesbehalve saai. Toen we het desbetreffende lokaal binnen gingen konden we meteen in groepjes van acht personen gaan zitten. We zouden in deze groepen een korte quiz spelen met als thema WO II. Ik had meteen hoge verwachtingen aangezien ik om te beginnen met mijn vrienden vanuit de Latijnse klas zat, en dat ze allemaal goede quizzers zijn. Anderzijds schatte ik mezelf hoog in aangezien ik interesse heb in de wereldoorlogen en hierover veel heb geleerd tijdens de uitwisseling met de Frankfurtse Liebigschule.  In het eerste deel van de quiz bleken mijn vermoedens te kloppen. ...

 Hier vinden jullie mijn eerst vlog. Veel kijk en luisterplezier! And don't forget to like and subscribe :))

  Omwille van de examens en andere hobby’s had ik besloten dat het voor mezelf even beter zou zijn om een pauze te nemen van het lezen. Nu de kerstvakantie volop bezig is en ik mijn dagen niet achter mijn computer door wil brengen besloot ik om me naast met klimmen en rope skipping ook met het lezen van een minstens een boek bezig te houden.   Oorspronkelijk was ik van plan om de reeks Sigma force van James Rollins verder te lezen. Omdat ik enkele weken geleden had vernomen dat de reeks niet langer in het filiaal Zandvoorde beschikbaar was, plande ik om na de examens naar Oostende te gaan. Vroeger, toen ik nog in het lager zat, kwam ik hier regelmatig om strips van Yoko Tsuno, naast Team Rafale een van mijn favoriete reeksen. Het was dus een hele tijd geleden dat ik hier was binnengestapt maar ik herinnerende me vaag dat thrillers zich op de eerste verdieping bevinden. Ik vond zonder moeilijkheden de kast waar de boeken zouden moeten staan. Echter, zelfs na vijf keer over al...

Toen ik deze blog aanmaakte, had ik verwacht dat we hier uitsluitend over boeken zouden praten. Al bij onze tweede schoolgerelateerde opdracht blijkt dit niet het geval te zijn. Voor deze opdracht luisterden we naar de Blankenberge Tapes, een podcast over twee moordzaken en een prille liefde. Ik was al redelijk bekend met het concept van een podcast. Tijdens de covid pandemie begon ik met het luisteren van Nerdland, de podcast van Lieven Scheire die maandelijks terugblikt op het belangrijkste wetenschapsnieuws. Sindsdien ben ik een fervente luisteraar van de podcast. Toch had de Blankenberge Tapes iets nieuws. Hierin wordt verspreid over drie afleveringen een fictief verhaal verteld. Over fictief gesproken, de maker Tom Hofland doet erg zijn best om het verhaal hyperrealistisch te maken. Hij slaagde hier zo goed in dat ik ongeveer een week meende dat dit een True Crime verhaal was.  Ik was oorspronkelijk van plan om te beginnen met luisteren terwijl ik in de auto zat op weg naar Le...

Zoals ik reeds in deze bookstagram schreef, koos ik voor mijn eerste schoolopdracht het boek Steen der Wijzen. Wanneer je het eerste hoofdstuk van het boek leest wordt meteen duidelijk wie deze Wijzen zijn. Hoewel ik nog nooit van de Wijzen uit het Oosten had gehoord, ken ik de drie koningen al van jongs af aan. De relieken, met andere woorden de stoffelijke overschotten van Caspar, Balthasar en Melchior, spelen een centrale rol in het verhaal. Voor mij was het dus voor de hand liggend om een foto van hun sarcofaag in deze opdracht te verwerken. Zo gezegd, zo gedaan. Maar wacht eens even, de botten hebben hun laatste rustplaats in de Sint-Gereon Basiliek te Keulen. Omdat ik mijn ouders niet kon overhalen om tijdens het verlengde weekend een uitstapje te maken, bezocht ik dan maar de sacristie van Onze-Lieve-Vrouwekerk in Zandvoorde. Over kerken gesproken, het katholieke geloof komt in dit verhaal zeer vaak aan bod. Ik heb er door dit boek veel over geleerd. Van de Societas Draconis to...