Gravé dans le sable

Voor een literatuuropdracht in het vak Frans lazen we Gravé dans le sable, een verstripping van de gelijknamige roman geschreven door Michel Bussi. Eerst en vooral schets ik kort even de inhoud van het verhaal. De eerste scène speelt zich af rond de eerste week van juni 1944. Een datum die bij velen een belletje zou moeten laten rinkelen, want hierin gaat de befaamde Operation Overlord  van start. Centraal in dit hoofdstuk staat Lucky, een soldaat van het 2nd Ranger Battalion. Enkele companies uit dit battalion krijgen de opdracht om een Duitse fortificatie, het beruchte Pointe du Hoc, te belegeren. Een noodzakelijke maar erg riskante onderneming.

Vanzelfsprekend loopt dus niet bepaald iedereen te springen om deel uit te maken van dit eerste offensief. Dus organiseert men een loting.

Als geschiedenisfanaat voel ik me toch even verplicht te melden dat dit niet historisch accuraat is. In werkelijkheid werden companies Dog, Easy, en Fox geselecteerd, onder leiding van generaal James Earl Rudder.

Maar goed terug naar het verhaal dus, een onfortuinlijke  soldaat genaamd Arlington wordt geloot maar ziet het echter niet zitten deel te nemen aan de aanval. Vanzelfsprekend doet hij wat meer rijke Westerlingen zouden doen en gooit hij zijn kapitaal in het spel om zijn eigen hachje te redden. 

Onze kameraad Lucky wisselt tegen een contract van 1,44 miljoen dollar van plaats en neemt deel aan de aanval.

Tot zover dus hoofdstuk één, het enige interessante hoofdstuk dat effectief iets met de oorlog te maken heeft en tot vervelens toe totaal niet representatief is voor de rest van het verhaal. De strip blijkt zich te ontwikkelen tot een ingewikkeld verhaal, met verhaallijnen die niet chronologisch verlopen en vele intriges en plot twists. Misschien zit mijn in vergelijking met andere talen lage begrip van het Frans er ook voor iets tussen.

Maar goed, uiteindelijk moesten we het volledige boek toch lezen en werd er een creatieve verwerkingsopdracht aan gekoppeld. Deze luidde als volgt: “Vertel het verhaal vanuit het standpunt van een van de volgende personages.” Gezien het daaropvolgende lijstje de soldaat Lucky bevatte was mijn keuze snel gemaakt.

Wel was ik vanaf het begin van de opdracht van plan om het verhaal iets uitgebreider neer te schrijven, en ervoor te zorgen dat het op een relatief historisch accurate manier wordt verteld. Uiteindelijk liep het laatste misschien een klein beetje uit de hand, ik begon me net iets te hard te amuseren tijdens het schrijven van de tekst. Bij het aanvatten van de opdracht stelde ik eerste en vooral een Nederlandse tekst op. Des te verder ik vorderde in het verhaal, des te meer ik eigen stukjes, beschrijvingen en details begon te verzinnen en toe te voegen zoals ik ze gewoon ben te lezen in typische thrillers. 

Hieronder kunnen jullie mijn eerste “kortverhaal” terugvinden. Vergeef me als niet alle passages even vlot lezen, want ik ben nog niet helemaal gewend aan de schrijfstijl en had ook niet bepaald zeeën van tijd. Veel leesplezier!

---------------------

Het is 3 juni 1944 en ik bevind me op het USS Burnett County, een LST klasse landingsschip met nummer 512. Samen met mijn strijdmakkers van het 2nd Ranger Battalion verzamelen we in de briefingsruimte. De sfeer is gespannen, er klinkt vanuit alle hoeken geroezemoes, totdat de kolonel zijn stem verheft. “Beste strijdmakkers, ik ben vereerd jullie te mogen verwelkomen in deze ruimte." Vanavond bespreken we ons aandeel in de aanval van Decision day” Een plotselinge stilte doemt over de zaal, het enige geluid is dat van het rustig deinzen van de boot in de haven van Denton. “Als echte Buffaloes worden jullie een belangrijke taak toevertrouwd: het neutraliseren van het fort op Pointe du Hoc".

Ik zie meteen de blikken van mijn kameraden verstarren, en doorheen de zaal weergalmt bezorgt gefluister. Pointe du Hoc is een locatie op een klif langs de Normandische kust te Noord-Frankrijk, in Saint-Pierre-du-Mont. De rots bevindt zich tussen Omaha Beach en Utah Beach. Aan de voet ervan bevindt zich een smal keienstrand van een tiental meters breed, waarna Pointe du Hoc 30 meter boven de zee uitsteekt. Dit maakt het de ideale plaats voor een Duitse fortificatie met zwaar geschut: 6  15.5 cm K.418(f) kanonnen, enkele stuks die de Hunnen in 1940 buitgemaakten op de Fransen. Zolang deze kanonnen kunnen bulderen, zullen de overige rangers op Omaha en Utah Beach enkel als kanonnenvoer dienen…

“Jullie lot ligt in de handen van Fortuna” , ging de kolonel verder, “Jullie zijn hier met z’n 188 aanwezig. Deze helm bevat 188 nummers”

Uiteindelijk worden de soldaten van de compagnie Dog, Easy & Fox geselecteerd terwijl de overige naar Omaha Beach worden gezonden. Ikzelf mag dus van geluk spreken, ik ga alleszins de kliffen van Pointe du Hoc niet moeten beklimmen. Door de twee enkele scheepsdeuren beginnen soldaten de zaal te verlaten, de ongelukkigen zich in stilte voorbereidend op hun lot. Tot ineens vanuit het midden van de bende een trillende stem klinkt: “Ik beloof de moedige soldaat die met me wisselt een fortuin!” Het was Oscar Arlington, de weinige stemmen die er nog waren stierven meteen weg en een gespannen sfeer overviel het bataljon. Weer klonk de wanhopige stem van Arlington: "Ik schenk de ranger die met mij van plaats wisselt mijn fortuin." "Per cijfer verschil 10.000 dollar!" Ik had een relatief laag cijfer, en zonder bewust stil te staan bij wat ik zou doen voelde ik mijn rechterarm de lucht in gaan en mijn lippen bewegen: “Ik wissel!”

Het is 7h10 op 6 juni, wanneer onze 12 LCA landingsschepen en vier ducky W amfibievoertuigen abrupt tot een stop komen op het strand van Pointe du Hoc. We waden haastig door het ondiepe maar ijskoude water van de Noordzee en vervolgen onze weg op het keienstrand. Voor ons torenen de 30 meter hoge kliffen op, en meteen beginnen de Duitse granaten naar beneden te regenen. De zware explosies eisen een hoge tol, links van me zie ik een strijdmakker uit elkaar gerukt worden, en rechts wordt iemands been geperforeerd met tientallen granaatscherven. Bovenop de klif nemen Duitse soldaten posities en en schieten met hun submachinegeweren op onze rangers. Ik twijfel geen seconde en richt mijn geweer, bij het overhalen van de trekker verlaat een 12.7 mm kogel de loop met een luide knal, en nog geen fractie van een seconde later valt een van de drie Duitsers. De andere twee herdenken snel hun keuzes en vluchten weg van de rand van de klif.

Achter me hoor ik het gedreun van de amfibische voertuigen, die uitgerust zijn met lange ladders van de Londense brandweer. Ze zoeken met alle macht een weg door het met kraters gevulde strand. Hun acties zijn echter tevergeefs en alle toestellen lopen al snel vast.

Opgeven staat niet in mijn woordenboek, en ondanks de zware weerstand van de Duitsers sprint ik naar de voet van de klif. Eenmaal ik die op miraculeuze wijze zonder kleerscheuren heb bereikt, assisteer ik een groep andere ranger met het assembleren van een ladder. Na enige tijd slagen we erin om met 3 secties de top van de klif te bereiken. Nu steeds meer en meer makkers de voet bereiken lijkt het voltooien van deze missie een stuk dichterbij te komen. Ik voel de adrenaline door mijn lichaam stromen en start vol moed aan de beklimming.

Aan de top van de ladders ben ik de eerste die een blik over de rand van de klif durf te wagen. Het eerste wat in mijn gezichtsveld opdoemt zijn de vier lopen van een 20 mm luchtafweergeschut. Een felle lichtflits verlaat de eerst loop rechtsboven, vervolgens een uit die linksonder. Nog voor een kogel de derde loop kan verlaten, voelt het alsof ik door een sloophamer geraakt ben. Het volgende wat ik zie zijn de snel dichterbij komende keien, van het strand waar ik 3 minuten geleden zo moedig aan de aanval begon.

---------------------

 

Ziezo, dat was het dan. Hopelijk hebben jullie er van genoten en was het einde niet al te dramatisch haha, feedback is altijd welkom :)

Moesten jullie geïnteresseerd zijn in het volledige verhaal van de aanval op Pointe du Hoc, dan verwijs ik jullie graag door naar deze video van Yarnhub, een van mijn favoriete YouTube kanalen en de oorsprong van mijn interesse en kennis voor en over oorlogsgeschiedenis.