Blind gelezen: verslag
Het is intussen al een goede maand geleden dat ik aankondigde het boek HhhH zou lezen. Vooraf wisten we niet welke opdracht aan het boek zou worden gekoppeld, vandaar ook de titel blind gelezen :) In de klas werden we samen gezet in groepjes van drie a vier, en kregen de opdracht om in eerste instantie vooral te vertellen over ons boek, en in tweede instantie, ietsje belangrijker voor de punten, een poster te maken met de overkoepelende thema’s en elementen. Ik denk dat ik jullie best op voorhand waarschuw, het artistiek niveau binnen mijn groepje lag niet al te hoog, zeker niet in vergelijking met de andere. Toch vinden jullie onze creatie hieronder:

Graag had ik de tijd genomen om nog een uitgebreid verslag te schrijven over dit boek. Nu is het echter zo dat de opdracht tegen vandaag moet worden ingediend en er met de examens voor de deur dus niet echt super veel tijd meer over schiet…
Toch vinden jullie hieronder nog een korte braindump van al datgene wat ik toch nog vermeldenswaardig vind.
Laat mij beginnen met mijn bijdrage aan de poster. Ik heb mijn best gedaan om het kerkhof linksonder te schetsen. Hopelijk herkennen de geschiedenis fans onder jullie meteen dat ik veel inspiratie voor deze schets heb gehaald bij het Tyne Cot Cemetery. Ik heb dit impresionante kerkhof al meerdere malen bezocht, met m’n ouders, met school, en niet te vergeten met de onvergetelijke uitwisseling van vorig jaar. Als ik iets heb onthouden van de bezoeken dan is het wel dat oorlog veel slachtoffers maakt, te veel. Gezien het boek tot in detail alle gebeurtenissen aan de vooravond en tijdens wereldoorlog twee, vallen er ook veel slachtoffers - spoiler alert: zo goed als elk historisch personage laat op een onnatuurlijke of onmenselijke manier het leven. Dus als verwijzing naar het boek, eerbetoon aan alle slachtoffers uit het verleden en waarschuwing voor onze generatie en die uit de toekomst vond ik dat de befaamde woorden “Theire names shall live forevermore" en een passend beeld deel uit moeten maken van de poster.
----
Hey, hier is het Jesper uit de montagekamer nog eens. Op dit moment is het 23h13, gezien de examens toch wel tijd om af te ronden… graag had ik nog een beetje over de inhoud geschreven, maar dat zal dus niet meer lukken. Misschien volgt dit nog later.
---
Om te eindigen heb ik het graag nog even over de rol van de schrijver van het boek in het boek zelf. In de thrillers die ik gewoonlijk lees komt de schrijver nooit aan bod. Met dit boek ontdekte ik een volledig andere insteek. Eigenlijk is Binet, de schrijver van het boek, zo goed als het hoofdpersonage van het boek. Bijna om de twee hoofdstuk beschrijft hij hoe hij bronnen verzamelt, wat er in zijn hoofd om gaat, of hij twijfelt aan de historische correctheid van de gebeurtenis, wat er in zijn hoofd omgaat en wat meespeelt tijdens het schrijven van het boek. Ik vond dit een zeer interessante insteek, en het heeft mijn respect voor schrijvers enorm vergroot omdat in dit boek pas echt heel duidelijk wordt hoeveel moeite het kost om een roman van dergelijk kaliber te schrijven.
Wat Binet doet, noem je ook wel metafictie. Het is iets typisch postmodern. Binet heeft wel meer interessante romans, vaak met een stevige intellectuele insteek. Ook Stefan Hertmans doet zoiets in De bekeerlinge.
BeantwoordenVerwijderen