Spookschip

 Omwille van de examens en andere hobby’s had ik besloten dat het voor mezelf even beter zou zijn om een pauze te nemen van het lezen. Nu de kerstvakantie volop bezig is en ik mijn dagen niet achter mijn computer door wil brengen besloot ik om me naast met klimmen en rope skipping ook met het lezen van een minstens een boek bezig te houden. 

Oorspronkelijk was ik van plan om de reeks Sigma force van James Rollins verder te lezen. Omdat ik enkele weken geleden had vernomen dat de reeks niet langer in het filiaal Zandvoorde beschikbaar was, plande ik om na de examens naar Oostende te gaan. Vroeger, toen ik nog in het lager zat, kwam ik hier regelmatig om strips van Yoko Tsuno, naast Team Rafale een van mijn favoriete reeksen. Het was dus een hele tijd geleden dat ik hier was binnengestapt maar ik herinnerende me vaag dat thrillers zich op de eerste verdieping bevinden. Ik vond zonder moeilijkheden de kast waar de boeken zouden moeten staan. Echter, zelfs na vijf keer over alle boeken te zijn gegaan vond ik nog steeds geen enkel exemplaar uit de reeks. Mijn eerste reflex was dat ik toch niet op de juiste plaats aan het zoeken was. Mijn introverte zelf besloot dat het een veel beter idee was om heel de bib af te zoeken als laatste, wanhopige poging om interacties met andere te vermijden. Achteraf gezien bleek dit een slecht idee, de boeken bevonden zich toch niet in het filiaal Oostende. Maar niet getreurd: er zou toch nog een exemplaar, het vierde boek uit de reeks, in Zandvoorde staan. 

Een kleine twintig minuten later stond ik op de plaats waar ik de boeken die ik reeds gelezen had had gevonden. Ook hier kwam ik na vijf keer controleren tot de conclusie dat het boek niet staat waar hij zou moeten staan. Pfff, weer een conversatie met een onbekende :/

Nadat ook de bibliothecaris de bib had afgelopen werd het boek als vermist opgeven en kreeg ik het volledige verhaal te horen. Naar het schijnt was ik de eerste persoon sinds februari 2021 die exemplaren van de Sigma reeks uitleende. Omdat er slechts een beperkte plaats is in het filiaal Zandvoorde moesten ze plaats maken voor nieuwe verhalen. Ook in het magazijn te Oostende bleek geen plaats meer te zijn voor deze prachtige thrillers. Hun lot was verzegeld. De boeken werden vernietigd en tot niets meer dan as gereduceerd.

Persoonlijk vind ik het heel spijtig dat Sigma reeks op deze manier aan zijn einde moet komen. Ook al waren de verhalen al relatief oud, zeker in vergelijking met de andere boeken, amuseerde ik me echt tijdens het lezen van deze thrillers. Al van kleins af aan is een van mijn favoriete citaten verba volant, scripta manent. Het kwam hard aan dat dit in onze huidige samenleven niet altijd meer geldt en je blijkbaar toch makkelijk kan op en verloren gaan in de enorme verzameling van onze literaire schatten.

Verschrikkelijk teleurgesteld tjokte ik dan maar naar de andere kant van de bibliotheek. Naar de hoek met thrillers van de schrijvers Tom Clancy en Clive Cussler. Ik koos het boek Spookschip, een van de ondertussen laatste exemplaren die ik nog niet heb gelezen.

Spookschip is een thriller die 411 pagina’s 57 hoofdstukken telt. Het boek maakt deel uit de reeks NUMA-files, een reeks geschreven door Clive Cussler. Hoewel er hierin veel minder geweld voorkomt dan in dossier Oregon, een van zijn andere reeksen, zijn de gelijkenissen in verhaalopbouw toch opvallend. Cussler start zijn verhaal vaak met een waargebeurd met een of meerdere fragmenten dat zich in het verleden afspeelden. In dit verhaal zijn dit de mysterieuze verdwijning van de SS Waratah, een stoomschip dat op 26 juli 1909 uit de haven van Durban vertrok om nooit meer terug te keren. Het wrak wordt toevallig ontdekt tijdens de bergingsactie van een andere jacht waarin een van werelds beste hackers, Sienna verging. Of vond ze toch haar laatste rustplaats niet op de kille oceaanbodem? In dit verhaal neemt Cussler je mee in een aanslepend en realistisch klinkend verhaal vol van intriges en plot twisten, over land- en cultuurgrenzen heen. Eindigen doet hij dan weer met een spannende infiltratie van een geheime basis van de antagonist. Dit is zeker ook een terugkerend element in zijn verhalen.

Zoals gewoonlijk heb ik het verhaal aan een stuk gelezen. Omdat ik met een ander boek naar huis ben gekomen dan ik vooraf had gehoopt heeft het even geduurd voordat ik aan het verhaal ben begonnen. Zo koppig ben ik nu eenmaal wanneer een situatie niet verloopt zoals ik deze vooraf had voorzien… Maar eenmaal ik begonnen was met lezen kon ik het, vaak tot grootte frustratie van mijn ouders, nauwelijks aan de kant leggen. Ik kan het nauwelijks laten om eerst vlug nog een hoofdstuk uit te lezen voor ik naar benende ga om te gaan eten :) Spookschip was het tweede boek en bovendien het eerste in lange tijd uit de NUMA reeks dat ik heb gelezen. Ik moet zeggen dat het me veel beter beviel dan het vorige boek. Hopelijk kan ik jullie binnenkort meer vertellen over een volgend verhaal.